Logo

It is currently 22 Mar 2019, 10:17



Post new topic Reply to topic  [ 30 posts ]  Go to page 1, 2  Next
Author Message
  Ingmar Bergman
05 Apr 2006, 21:02 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 510
Image
Ingmar Bergman 1918-2007

----------------------------------------------

Det Sjunde Inseglet (Het Zevende Zegel)

Imposante film uit 1957 waarin Bergman in bijzonder krachtige beelden het verhaal schildert van een ridder in de 14e eeuw, die ontgoocheld door oorlog, de pestplaag en andere ellende twijfelt aan het bestaan van God. De ridder heeft een ontmoeting met de Dood en daagt hem uit voor een potje schaak. Als de ridder wint zal hij verder leven, als de Dood zegeviert zal zijn leven ten einde zijn. Gedurende het schaakspel hebben de ridder en de Dood een spirituele discussie over de Goddelijke existentie.
In de tussentijd krijgt de ridder ook nog te maken met een acteursechtpaar, een smid en zijn overspelige echtgenote, een tot de brandstapel veroordeelde vrouw en enkele andere interessante figuren.
Deze film stemt niet alleen tot nadenken, maar is werkelijk een lust voor het oog, met een fenomenale Rembrandtiaanse belichting.

Image
Image
Image
Image


Top
Offline Profile  
 
 
06 Apr 2006, 01:15 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Ingmar Bergman - 3 dokumentärer om film, teater, Fårö och livet av Marie Nyreröd (Nyreröd, 2003). Een compilatie van drie documentaires van ieder een uur over Ingmar Bergman waarin de oude meester zelf praat over zijn eigen films, zijn ervaringen in het theater en met het eiland Fårö, waar hij woont. Het bevat nu niet direct schokkende nieuwe inzichten, maar voor fans van Bergman is dit meer dan de moeite waard, al was het maar omdat het zeer intieme docu’s zijn met een zeer openhartige Bergman. Hij claimde overigens nog maar eens dat de drie films die doorgaans tot een trilogie gerekend worden (Through a Glass Darkly, Winter Light, The Silence) niets met elkaar te maken hebben, laat staan een trilogie vormen. Daarnaast noemde hij ‘Persona’ en ‘Cries and Whispers’ de hoogtepunten van zijn carrière, toevalligerwijs mijn twee favoriete Bergman films.
Aangezien ik nog nimmer een theaterproductie van Bergman gezien heb, deed dat deel me iets minder, al was het wel opvallend dat Bergman zei dat hij zijn theaterwerken belangrijker vond dan zijn films, ook al had ik zoiets ooit al wel eens eerder gelezen. Het laatste gedeelte is feitelijk over de persoon Bergman zelf en je krijgt een puik beeld van de man achter de films.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
06 Apr 2006, 12:06 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 89
Location: Utrecht
Zonder meer een van mijn favoriete regisseurs.

Gedurende het Bergman Retrospectief te Utrecht vorig jaar heb ik het genoegen gehad een tiental van zijn films op het witte doek te mogen bewonderen. De meeste films had ik al eens op dvd gezien maar dit was toch wel even een compleet andere ervaring!

knip/plak:

Höstsonaten (Bergman, 1978)

Heb een tijd terug tijdens het Bergman retrospectief het zeldzame genoegen gehad om deze film op het grote witte doek te mogen bewonderen. De eerste keer vond ik dit al een uitstekende film, echter zo diep onder de indruk als ik die avond in filmtheater het Hoogt was was ik toen bij lange na niet. In het kort gaat de film over de jonge Eva (Liv Ullman) die haar moeder en concertpianiste Charlotte (Ingrid Bergman) uitnodigt nadat ze elkaar 7 jaar niet meer gezien hebben. Al snel blijkt dat dit het gevolg was van een ernstig verstoorde relatie tussen de twee, als gevolg van emotionele verwaarlozing in Eva's jeugd. Ok, de film moet even op gang komen zoals de meeste films van Bergman, maar al snel ontwikkelt de film zich tot een door Sven Nykwist intens in beeld gebrachte emotionele strijd die diep inzicht geeft in beider karakters. Ingrid Bergman op leeftijd zet hier een meer dan uitstekende rol weg, maar degene die echt indruk op mij maakte was Liv Ullman. Vooral tijdens de ruzie tegen het eind van de film is haar acteerwerk werkelijk bespottelijk goed, diepe indruk heeft zij op mij gemaakt. Absoluut een van mijn Bergman-favorieten, deze herstachtige sonata...

Wild Strawberries (Bergman, 1957)
Volgens velen een van de grootste meesterwerken van Bergman. Persoonlijk beschouw ik deze film liever als een van de minste van zijn meesterwerken. De film vertelt het verhaal van een professor die terugkijkt op zijn leven en inziet dat hij meer liefde krijgt van de mensen om hem heen dan zelf geeft. De film bestaat voornamelijk uit dagdromen en herinneringen. Ontzettend trage en eigenlijk gewoon saaie film, die op de een of andere manier toch enorm boeit. Het voelt als een soort van aangename droom of bedwelming die anderhalf uur duurt en waar je vervolgens heerlijk rustig uit ontwaakt. Eigenlijk gewoon een warm bad dus, niks spannends aan maar wel gewoon heel erg lekker op zijn tijd…

After The Rehearsal (Bergman, 1984)

Gemaakt als soort van toegift direct na zijn fantastische Fanny & Alexander. Het verhaal handelt over theater regisseur Hendrik Erland Josephsson die na een repetitie na blijft praten met een jonge actrice. Geheel zonder verwachtingen ben ik hier heen gegaan, maar persoonlijk ben ik er nog niet helemaal over uit of ik dit nu een geslaagde toegift vind of niet. Enerzijds is het acteerwerk uitstekend en intens zoals eigenlijk altijd het geval is bij Bergman, anderzijds is de setting van de film zo minimalistisch opgezet en zijn de dialogen thematisch gezien zo zwaar dat ik zelfs met heel veel moeite mijn aandacht er geen 72 minuten bij kon houden. Camerawerk vond ik erg apart maar mentaal vermoeiend, de film bestaat vrijwel alleen uit close-ups. Al met al vond ik dit wel een interessante, maar toch niet echt goede Bergman.

_________________
Mijn DVD's
Top 20


Top
Offline Profile  
 
 
21 Apr 2006, 22:23 

Joined: 2006
Posts: 145
VISKNINGAR OCH ROP/CRIES AND WHISPERS (Bergman, 1972)
Mijn eerste kennismaking met Ingmar Bergman is meteen een ontstellend indrukwekkende. Negentig minuten heb ik krabbend, stuiptrekkend en huilend voor de televisie gezeten: dit is één van de beste en mooiste films die ik ken: een onbetwiste 10/10.

Genadeloos mooi.


Top
Offline Profile  
 
 
27 Apr 2006, 02:06 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Summer Interlude (Bergman, 1951). Deze vroege film van Ingmar Bergman is alleraardigst. Het is duidelijk nog een regisseur die zoekende is, hoewel er enkele glimpen op te vangen zijn van de grootse daden die later zouden volgen. De film bevat enkele mooie natuurshots, maar is verder visueel redelijk tam (Sven Nykvist was hier nog niet aan boord) en is nog nergens zo elegant en diepgaand als zijn latere werk. Toch zeker geen vervelende film, zelfs met een klein stukje heuse animatie!

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
07 May 2006, 22:14 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Cries and Whispers (1972) ****1/2

Geen gemakkelijke zit maar wel eentje die een diepe indruk achter laat. Heb het gevoel dat er het eerste half uur wat dingen langs me heen gingen maar dat zal een tweede kijkbeurt vast ingevuld worden. Memorabele film.

Image


Top
Offline Profile  
 
 
01 Sep 2006, 22:55 

Joined: 2006
Posts: 55
Location: Arnhem City
Through a Glass Darkly (SÃ¥som i en spegel)

Onderdeel van Bergman's 'Trilogy of Faith', gemaakt in een van de donkerste perioden in het leven van regisseur Bergman.
In Through a Glass Darkly centreert het verhaal zich rond Karin (een zeer sterk acterende Harriet Andersson), een aan schizofrenie leidende jonge vrouw. Gekweld door de stemmen in haar zelf en vechtende met prangende vragen van het leven, zoals ondere andere het al dan niet bestaan van god. Ze wordt bijgestaan door haar man, gespeeld door de immer goede Max von Sydow, haar vader en haar jongere broer. Alle 3 gaan ze totaal anders met het nakende lot om. Haar man is bezorgd, liefdevol en begripvol. Een echte steunpilaar. Haar vader is juist het tegendeel. Een man die zijn gezin emotioneel in de steek liet door zijn schrijverscarriere voor zijn gezin te plaatsen. Haar broertje is iemand die met zichzelf in de knoop zit. Zijn omgang met het vrouwelijke geslacht is verre van succesvol te noemen en zijn falen op dit gebied portreteert hij in woede en vertwijfeling jegens zijn zus. Ondanks alles houdt hij wel immens van haar.
Is Karin nog te genezen of geeft ze zich definitief gewonnen aan de stemmen binnenin haar? Through a glass darkly geeft een angstig realistische kijk in de psyche van de mens en de allerdaagse problemen en twijfels van mensen. Gefilmd op het mooie eiland Fårö is de film niet alleen verhaaltechnisch sterk, maar ook nog eens oogstrelend mooi gefilmd. Op sommige momenten wilde ik niets liever doen dan de film op pauze zetten en genieten van de beelden op mijn tv. Essentiele cinema. 8.6/10.

_________________
mijn schijfjes |
mijn top 20


Top
Offline Profile  
 
 
05 Oct 2006, 16:07 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 3812
Fanny och Alexander (1982) ****1/2

Bijzonder mooi portret van een kleurrijke Zweedse familie waarin Bergman's geliefde thema's allemaal voorbij komen: religie, de dood, spiritualiteit, verdriet, eenzaamheid, passie, etc... je kent ze wel. De eerste 2 uur van de 5 uur durende tv-versie maakte in eerste instantie niet zo veel indruk, o.a. door de nogal snelle introductie van de vele familieleden maar toen het verhaal eenmaal begon te lopen zat ik aan de buis gekluisterd. De laatste 2 aktes zijn zonder twijfel het mooiste wat ik tot nu toe van Bergman heb gezien. Een tweede kijkbeurt gaat waarschijnlijk voor 5 sterren zorgen.


Top
Offline Profile  
 
 
07 Mar 2007, 18:26 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Fängelse *** (1949)

De vroege film ‘Prison’ van Ingmar Bergman is een film in een film en het geheel speelt zich voor een deel af op een filmset waarbij de regisseur op die set vermoedelijk raakvlakken kent met de jonge Bergman zelf. Belichting en een spel met licht en donkerte is een van Bergman’s meest kenmerkende elementen en ook deze film al is bijzonder belicht. Hier gaat hij meer voor een grijzig monochroom palet dan voor de diepe contrasterende zwart-wit fotografie die je vaak in zijn latere films ziet maar sfeervol en stijlvol gefilmd is het zeker, terwijl in enkele sublieme momenten al het enorme talent van Bergman doorschemert. Thematisch gezien is de film ultiem Bergman en ik vond het opmerkelijk om te zien dat deze intieme karakterstudie meer gemeen had met de psychologische drama’s waarmee hij vanaf pakweg 1960 furore zou maken dan met zijn symboliekzwangere films van de jaren ’50. De film mist de scherpte, focus of emotionele diepgang van zijn echt grote werken en het is duidelijk een film van iemand die zijn stijl aan het perfectioneren. Zo is er bijvoorbeeld een memorabele droomsequentie, misschien wel de mooiste scène uit de film, maar ik vond hem een beetje uit de toon vallen, je verwacht zo’n moment eerder in een Buñuel film of zo. ‘Fängelse’ is zeker interessant voor mensen die de ontwikkeling van Ingmar Bergman willen gadeslaan en het bevat reeds flarden van genialiteit, maar zijn echt grote films zijn beter en vooral sfeervaster.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
21 Mar 2007, 03:40 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Hets (1944) ****

Regie: Alf Sjöberg

Dit is de eerste film uit die eerste box van het nieuwe sublabel van Criterion, Eclipse (de beeldkwaliteit is overal merkbaar een tandje onder de reguliere Criteron standaard, maar nog steeds prima kijkbaar), een box die zich richt op de vroege films van Ingmar Bergman. Deze film is echter nog niet geregisseerd door Bergman (op de eindscène na), maar door diens mentor en inspiratiebron Alf Sjöberg en de reden dat deze in de box zit is dat ‘Hets’ Bergman’s eerste verfilmde scenario is. Hoewel het voor Bergman dus het begin was, was zijn scenario duidelijk in handen van iemand die wist van de hoed en de rand, want Sjöberg giet het geheel in een uiterst prettige visuele vorm. Het begin gaf me direct een heerlijk gevoel van ruimtelijkheid met groothoekopnames en een prettig bewegende camera, terwijl andere scènes juist weer claustrofobisch zijn als ware het een film noir. Het scenario is meteen typisch Bergman, wiens pessimistische kijk op de liefde reeds hier aanwezig is, terwijl ook de rebel die aanschopt tegen bestaande instituten, die Bergman natuurlijk ook was, al volop in actie is. Naast het liefdesverhaal is de film ook een bijtende aanklacht tegen een verstikkend schoolsysteem, ingegeven door Bergman’s eigen nare ervaringen op school en de parallellen tussen de sadistische en onderdrukkende schoolleraar en het Nazi-regime zijn gemakkelijk te trekken zeker gezien de tijd waarin de film gemaakt werd. ‘Hets’ is een behoorlijk sterk psychologisch drama met de nodige visuele flair dat mij erg beviel. Het kan aan mij liggen, maar ik vind het vaak zo opwindend om van een gevierd filmmaker van wie je de meeste van zijn erkende meesterwerken gezien hebt te zien op welke wijze de creatieve zaadjes gepland werden en het kijken van deze film vormt daar geen uitzondering op. Want als je gezien hebt hoe de bloem ontknopt dan wordt de uiteindelijk bloeiende bloem er enkel mooier op.

Ps. Wat me opviel was dat deze film ook al enkele droomsequenties had, net als het onlangs door mij geziene ‘Fängelse’ en nu begin ik mij serieus af te vragen of dit toeval is of dat Bergman met enige regelmaat gebruik maakte van dromen, iets wat me dan verder nooit echt opgevallen is. Verder dan een bekende droomsequentie in ‘Wild Strawberries’ kom ik namelijk niet direct. Hoewel, bevat ‘Cries and Whispers’ niet ook een droom of is dat een paranormale ervaring? Kan iemand me helpen? Zijn dromen, net als bij bijvoorbeeld Buñuel, ook een belangrijk element in Bergman?

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
25 Apr 2007, 19:01 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Kris (1946) **1/2

Sommige regisseurs maken met hun eerste film direct een meesterwerk, maar dat zijn uitzonderingen, de meeste hebben gewoon eerst een paar films nodig om het in de vingers te krijgen. Ingmar Bergman hoort getuige zijn debuutfilm ‘Kris’ duidelijk tot de laatste groep. Ik kon mijn aandacht er bijzonder moeilijk bijhouden, het gleed allemaal langs me heen. Visueel is het erg tam en oninteressant en je kunt duidelijk nog merken dat Bergman uit het theater afkomstig is, want in veel opzichten is dit een verfilmd toneelstuk. Echt alleen voor de Bergman completisten.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
17 May 2007, 16:51 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Hamnstad (1948) ****

En verhip, een soort van Neorealisme van Ingmar Bergman! Het milieu van havenarbeiders met hun armoede en dagelijkse problemen is een rechtstreekse reflectie van de beroemde Italiaanse films die juist op hun hoogtepunt waren, een invloed die Bergman later heeft toegegeven. Toch is dit geen slaafse imitatie, verre van, het is een typische Bergman film. Want hoewel de situatie en het begin van de film Neorealistisch zijn, glijdt de film gaandeweg steeds meer richting donker psychologisch Bergman terrein. Enkele scènes zijn ontzettend goed gedaan waarin Bergman de juiste emotie bijzonder goed weet te treffen, wat was die man toch een meesterlijk observator van menselijke emoties en relaties. Het karakter van de dominante moeder en de dochter die zich er tegen verzet is natuurlijk heel typisch Bergman, die gedurende zijn hele carrière zou blijven worstelen met het idee van autoriteit, dankzij zijn streng religieuze vader en deze film is daarvan een vroeg voorbeeld. Ook was de film destijds bijzonder controversieel dankzij zijn openlijke erotiek en zelfs wat naakt. Naar hedendaagse maatstaven stelt het allemaal niets meer voor, maar de film werd bijvoorbeeld in Amerika pas in 1963 uitgebracht en een vrije houding jegens seksualiteit zou ook steeds terugkeren in de films van Bergman, denk enkel bijvoorbeeld aan ‘The Virgin Spring’ en ‘Persona’, twee films die voor hun tijd ook bijna schandalig openlijk waren – het is niet voor niets dat Wes Craven een exploitation remake gedraaid heeft van ‘The Virgin Spring’. De film is ook de eerste (van vele) samenwerking tussen Bergman en cameraman Gunnar Fischer, die de bekende Bergman klassiekers uit de jaren ’50 zou schieten voordat Sven Nykvist de fakkel zou overnemen. De mannelijke protagonist is helaas wat vlak, maar de vrouwelijke hoofdrol is een van Bergman’s mooiste personages – hij was met vrouwen altijd al beter dan met mannen. Hoewel de zelfverzekerdheid en souplesse van zijn latere werk hier nog mist, had ik meermalen dat extatische Bergman gevoel: een gevoel dat ik naar het leven zelf zat te kijken en het idee dat ik echt wat kon leren van de menselijke emoties zoals ze op het doek worden verbeeld. Een sterke vroege Bergman.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
05 Jun 2007, 12:00 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1477
Location: Kortrijk
concreet Criterion of Moskwood voor


- Wild strawberries en Cries and Whispers

heb de wilde aarbeien release gezien van Moskwood. beeld is erg goed, vrees dat criterion (ntsc) zeker niet beter zal zijn. criterion is in ieder geval een euro of 6 duurder, de moeite voor die docu en commentaar?

Cries and whispers: extra's de moeite op criterion? beeld goed op de moskwood?

_________________
http://www.invelos.com/dvdcollection.aspx/warp232


Top
Offline Profile  
 
 
30 Jul 2007, 11:09 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 18
www.nu.nl:


Filmmaker Ingmar Bergman overleden
Uitgegeven: 30 juli 2007 11:05

STOCKHOLM - De Zweedse filmmaker Ingmar Bergman is maandag overleden. Dat heeft zijn zus Eva laten weten aan het Zweedse persbureau TT. Bergman is 89 jaar oud geworden.

_________________
Mijn collectie...


Top
Offline Profile  
 
 
30 Jul 2007, 12:03 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
:cry: :cry:

En alsof de duvel ermee speelt: ik had gisteren met twee vrienden afgesproken om vanavond zijn 'Skammen' in de bioscoop te gaan kijken. Mijn eerste Bergman op het grote scherm...

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
31 Jul 2007, 01:08 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Skammen (1968) ****

Het feit dat Ingmar Bergman vandaag overleden is, viel samen met het feit dat ik een dag eerder had afgesproken om diens ‘Skammen’ in de bioscoop te gaan zien, wat weer samen viel met mijn eerste LSD ervaring, die vandaag plaats had. En ik heb geen idee hoe ‘Skammen’ er ‘normaal’ uit ziet, maar dit was in ieder geval een ronduit indrukwekkende ervaring. Buiten het feit dat ik het grotendeels als een abstracte film ervoer, waren de inzichten die ik vandaag verworven had, direct van toepassing op deze film, waarmee ik me besefte hoe goed LSD eigenlijk bij Bergman past. De hele thematiek van ‘Skammen’ (de oorlog die effecten op de psychologie van de persoon heeft) voelde ineens akelig persoonlijk, omdat ik de parallellen zag tussen de invloed van de buitenwereld en de psychologie van de persoonlijke mens. Tevens vloog mijn waardering voor het oeuvre van David Cronenberg (dat ik reeds als een van mijn grootste passies beschouwde) dankzij de LSD volledig door het dak heen omdat ik besefte hoe briljant die man in al zijn films speelt met de illusie van realiteit.

‘Turn on, tune in, drop out’!

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
03 Aug 2007, 01:11 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Törst (1949) ***1/2

Een bijzondere film is ‘Thirst’, vooral omdat de film in allerlei opzichten vooruit kijkt en dus een voorbode is van wat er komen ging. Bergman vertelt het verhaal op ingewikkelde manier met flashbacks en ellipsen, waarbij hij ook nog eens het hoofdverhaal soms volledig verlaat om een zijspoor in te slaan. Deze zelfbewuste houding is tegelijkertijd het sterke als het zwakke punt van de film, sterk omdat het een nieuwe richting voor Bergman betekende, maar zwak omdat het niet geheel geslaagd is – de film zou er beter van geworden zijn als men het bij het hoofdverhaal zou hebben gehouden. Dit verhaal over een afbrokkelend huwelijk is namelijk interessant genoeg en wordt door Bergman ook nog eens sterk en fris in beeld gebracht, waarbij de nadruk op dagelijkse kleine strubbelingen een duidelijke voorloper zijn op veel Nouvelle Vague films, met name Godard in films als ‘A Bout de Souffle’ en ‘Le Mepris’. Zeker door de vele nodeloze afdwalingen geen perfecte film, maar wel een grote stap voorwaarts voor de jonge Ingmar.

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
12 Aug 2007, 15:11 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
Misschien hebben sommige van jullie het al meegekregen, maar enkele dagen na de dood van Bergman ontstond er op het net een werkelijk sublieme discussie over de waarde of overschatheid van Ingmar Bergman. De bekende criticus Jonathan Rosenbaum publiceerde in de NY Times het bijzonder provocerende artikel Scenes from an Overrated Career, wat uiteraard allerlei reacties uitlokte, zowel van voor- als tegenstanders. Onder meer ontstond er op de a_film_by list een werkelijk sublieme discussie over Bergman's werk en was ook Roger Ebert die een reactie gaf op de kritiek van Rosenbaum, kritiek waarop Rosenbaum zelf ook weer op reageerde. Nu heeft David Bordwell zich in de discussie gemengd, op zijn blog, op een wijze zoals alleen Bordwell dat kan.

Het is misschien heel wat leeswerk, maar het is werkelijk een fantastische discussie, hoogst aanbevolen!

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
12 Aug 2007, 15:28 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 1099
Location: Den Haag
En vandaag gepubliceerd in de NY Times, een artikel van Woody Allen:


The Man Who Asked Hard Questions
Everett Collection
In films like “Persona,â€

_________________
Lid van de Charlie Rich fanclub!

Gekeken films


Top
Offline Profile  
 
 
14 Aug 2007, 22:30 

Joined: 2006
Posts: 487
Location: Amsterdam
Vanavond op BBC2, om 00.20 uur, aflevering van Arena gewijd aan Bergman.

_________________
'Well, it looks like I finally found someone who likes to play as rough as I do.'

Zie ook: www.ruiljedvd.nl


Top
Offline Profile  
 
 
23 Jan 2008, 13:31 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 864
Sawdust and Tinsel (1953) ****1/2

De film gaat over een reizende circus gezelschap, maar is allesbehalve vrolijk. Het begint meteen met een flashback als een droom, overbelicht geschoten. Een clown wordt vernederd als zijn niet meer zo jonge vrouw naakt met een regiment soldaten gaat zwemmen. Hij draagt haar ontkleed terug, omringd door het hoongelach van de soldaten. Deze minifilm is een voorbode voor de verndering die de hoofdpersonages te wachten staat. De circusdirecteur smacht naar de rust van een burgerlijk leven, maar wordt door zijn welgestelde vrouw teder doch resoluut afgewezen. Zijn minnares, de paardentemster, laat zich uit jaloezie in met een foute theateracteur, die gretig misbruik maakt van haar wanhoop. Deze ongelukkige zielen blijken uiteindelijk tot elkaar veroordeeld te zijn.

Bergman toont hun lotgevallen met veel empathie en humanisme. De zwarte kijk op het menselijk bestaan, de schaamte, het lijden, deze typische Bergman thema's zijn hier al duidelijk herkenbaar. Maar toch is er een lichtje aan het einde van de tunnel. Hoewel het de personages niet lukt om te ontsnappen uit hun gevangenis (zoals de circusbeer uit zijn kooi), vinden ze uiteindelijk troost in elkaar. Als het gezelschap weer op reis gaat, is er sprake van berusting in hun lot, hoe ellendig die ook is.

Wat meteen opvalt zijn de vele close-ups en de contrastrijke zwart-wit fotografie. Voor dat laatste is cameraman Sven Nykvist gedeeltelijk verantwoordelijk, in zijn eerste samenwerking met Bergman. De close-ups geven de film een expressionistisch tintje, met name in de flashback van de clown. Het gebruik en vooral de afwezigheid van geluid versterken de beelden, als in een zwijgende film.


Image


Top
Offline Profile  
 
 
05 Apr 2008, 12:31 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
Wild Strawberries - Ingmar Bergman - 1957

Persona vond ik wat te arty-farty, te geforceerd op de 1 of andere manier. The Virgin Spring vond ik wel aardig maar niet heel bijzonder. Wild Strawberries raakte me echter diep, een prachtige film. Een oude man nadert zijn dood en op een dag maakt hij een tocht om gehonoreerd te worden vanwege zn werk als professor. Tijdens die tocht ontmoet hij nieuwe mensen en leert hij de vrouw van zn zoon beter kennen. Ondertussen komt hij in het reine met zn verleden, zn tekortkomingen adhv flashbacks, nachtmerries en fantasieen.

Ik was volkomen "in the mood" voor een film als deze. Een rustige film die je laat nadenken over je eigen verleden. Er is geen vals sentiment te bekennen in deze film. Je voelt als het ware de eenzaamheid van deze man zonder dat het direct getoond wordt. Niet het clichebeeld van een oude man, zielig alleen in een kamer. Ik ben echt zwaar onder de indruk van deze film, echt een waar meesterwerk. Mijn interesse en bewondering voor Bergman heeft een nieuwe injectie gekregen.

Op de Criterion staat ook een docu van 90 minuten genaamd Ingmar Bergman on Life and Work. Zelden heb ik zo'n persoonlijk en integer werk gezien over een regisseur. Bergman praat vrijuit over zn moeilijke jeugd, de periode dat ie in een gekkenhuis zat, de dood van zn vrouw waar hij 24 jaar samen mee was en het feit dat zn werk alles is en dat hij bar weinig weet of kan herinneren mbt zn priveleven. Hoe oud of wanneer zn kinderen zijn geboren weet hij niet. Wel weet hij precies wanneer een bepaalde film van hem uitkwam of is gemaakt. Deze docu kruipt echt in de huid van de persoon Bergman. Wat een prachtige uitgave.....een uitmuntende film en een zeer boeiend portret van Bergman samen op 1 disk. Er staat ook nog een audiocommentaar op dat ik zeker ook eens zal beluisteren. Een film om naar terug te keren.....


Top
Offline Profile  
 
 
05 Apr 2008, 17:18 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
The Seventh Seal - Ingmar Bergman - 1957

Na het geweldige Wild Strawberries meteen maar doorgestoomd naar The Seventh Seal dat uit hetzelfde jaar komt. Hier had ik dan weer meer moeite mee alhoewel ik goed begrijp wat Bergman wil zeggen met deze film. De docu op Wild Strawberries gaat daar op in, Bergman vertelt daarin zn angst voor de dood.

Een ridder probeert tijd te winnen van de dood door schaak met hem te spelen. Ondertussen stelt hij vragen over de dood, de zin van het leven en God. Op sommige momenten vond ik de film wat slapstick-achtig. Ik snap de symboliek maar het realisme van Wild Srawberries sprak me wat meer aan. In The Seventh Seal zit heel veel, dus herkijkbeurten zullen de film doorgrondelijker maken. Veel symboliek zal ik ongetwijfeld missen omdat ik niet al teveel af weet van Godsdienst.


Top
Offline Profile  
 
 
06 Apr 2008, 18:27 
User avatar

Joined: 2007
Posts: 2878
Location: Leiden
Wild Strawberries was de eerste Bergman die ik zag en heeft erg veel indruk op me gemaakt. Opende echt een beetje mijn ogen destijds - veel nostalgie dus ook. The Seventh Seal heb ik veel later gezien en viel me toen een beetje tegen. Ik vond het qua thematiek enigszins gekunsteld en nogal "over-geconstrueerd" overkomen (niettemin weergaloos geschoten), maar ik zou de film nog eens moeten kijken.

_________________
Profiler


Top
Offline Profile  
 
 
06 Apr 2008, 19:57 
User avatar

Joined: 2006
Posts: 2983
Location: Amsterdam
Dan heb ik dezelfde ervaring als jou mbt beide films :P


Top
Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 30 posts ]  Go to page 1, 2  Next


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB © 2011 phpBB Group
Theme created by CC Baxter